Na een lange periode, hier dan weer een up-date van mijn lieve schatje!! Het is er jammer genoeg wel 1 met een droevig eind omdat we het besluit hebben moeten nemen om Carter verder te laten opgroeien in een ander PPGezin.
Mijn man heeft namelijk een dikke maand geleden een scooter ongeluk gehad en heeft daarbij zijn tibia-plateau op een vreselijk manier in duizend stukjes gebroken. Na een operatie en 2 platen en 12 schroeven is hij nu thuis en ligt hij alweer 4 weken in een ziekenhuisbed in de woonkamer. De prognose is ongeveer 12 weken niet belasten en daarna van licht belasten naar revalideren en dan praten we in maanden. Het kost veel tijd en energie en met onze 4 dochters en mijn werk erbij komt het ‘t socialiseren niet ten goede. We hebben nu te weing tijd/energie om met die kleine boef van alles te gaan ondernemen. Dus in overleg met het KNGF hebben we Carter vanmorgen met pijn in ons hart en verscheurd van tegenstrijdige gevoelens en verdriet terug gebracht bij het KNGF. Gelukkig is er een volleerd en heel lief gezin gevonden die hartstikke blij zijn met hem. Maar het blijft heel moeilijk, ik had hem zo graag op school ingeleverd, maar ja, we hebben hem nu zijn eerste basis gegeven en hopen dat hij goed zijn best blijft doen.
Nog even wat leuke feitjes van Carter. Onze dierenarts vond het geweldig als ik kwam wegen met hem vanwege Carter zijn brede glimlach, als hij iets leuk vindt dan gaat hij echt lachen, trekt zijn lippen op en komt zo op je af. Heeft ook weleens voor paniek gezorgd bij vriendinnetjes van de meiden m aar al snel merkte ze dat hij niet eens weet hoe hij boos moet doen. De dierenarts zei dat hij 5000honden heeft in de praktijken en dat er daarvan maar 3 kunnen lachen. De trein ging ook steeds beter, de bus in vindt hij erg spannend en als hij erin zit gaat hij gelijk liggen om pas weer op te staan als ik ging staan. Loslopen gaat perfect, luistert goed en gaat als een van de weinig niet het water in. In de supermarkten vindt hij het ook allemaal gezellig alhoewel hij wel veel snuffelt daar. Verder moet hij nu goed gaan groeien in zijn zelfvertrouwen en vooral heel veel plezier maken , je bent tenslotte maar ene keer PUP.
Ik wil iedereen die de site las weer bedanken voor de reacties en we hopen als alles weer gezond is hier in huize Kruithof om ooit weer met nieuwe verhalen te komen van een KNGFpup.
Uiteraard houd ik jullie, net als bij Kenzo, op de hoogte als er er nieuws is over Carter. Voor nu gaan we proberen ook deze kanjer een rustig plekje te geven in onze harten en dat we straks weer kunnen glimlachen als we over hem vertellen, net als bij die blonde spetter die we hadden!!
Met Cartman gaat het toppie!! Hij is helemaal gewend aan zijn dekje en loopt er buiten sierlijk mee in de rondte. Scheelt toch wel een hoop uitleggen en zorgt voor wat meer begrip:) Carter is weer in de winkels meegeweest en het wordt al een gewoonte voor hem, kijk een pak koekjes verpletterd op de grond wil hij toch wel heeeeeeeel graag opeten maar voor de rest gedraagt hij zich bijzonder goed. Bij het station vindt hij het nog wel steeds wat spannend, kijk alleen kijken naar de trein is natuurlijk een eitje!! Maar de trein ook ingaan en dan door de schuifdeuren, dan is hij blij dat hij weer buiten staat! Ik til hem nu nog de trein in en ik denk dat hij het ook prettiger gaat vinden als hij er eenmaal zelf in kan. Eenmaal zittend in een coupe is hij weer op zijn gemak. Verder is hij lief en speelt hij goed met andere honden. Alleen het fluiten als hij aan het spelen is…dat wil nog niet echt lekker werken, maar we gaan nu met zwaarder geschut aan de gang………..Kaas van Ben en Rody-worstjes van de dierenwinkel………….en dan zullen we wel zien hoe snel hij op het fluitje komt:)
Daarna naar binnen en bij de konijnen/cavia’s en loslopende kippen geweest, hij vond het wel spannend maar was toch nieuwsgierig genoeg om te kijken. Ook nog even laten snuffelen aan een hele lieve rustig poes en ook daar ging hij niet blaffen of druk doen. Buiten liep echt een reus van een konijn (hij was groter dan Fedor) en daar heeft hij aan gesnuffeld en uiteindelijk wilde hij er wel mee spelen, alleen dat wilde het konijn dan weer niet, beetje jammer:) We zijn ook nog even het veld opgeweest bij de geiten en daar werd ik geadviseerd om hem wel op te tillen omdat ze nog weleens gaan bokken bij honden, dus hij heeft ze wel geroken, maar vanuit mijn armen. Ik vind het stoer van Carter en ben trots op hem, volgende week weer even langs daar!! En ik wil nog ff zeggen dat de mensen van de kinderboederij echt super geinterresseerd zijn in onze kanjers van het KNGF en dat we meer dan welkom zijn!!
Het gaat goed met Carter. Hij wordt al aardig groot, hij staat mooi hoog op zijn poten en hij is mooi slank. Eten gaat goed, hij wacht netjes in zijn mand totdat zijn bak op de grond wordt gezet en komt pas als we fluiten zijn mand weer uit. Hij kan ook al een aardig stuk lopen aan de riem, hij zet nog wel geregeld zijn voorpoten in de remstand als we volgens hem de verkeerde kant opgaan maar daar trekken we ons natuurlijk weinig van aan:) Hij leert steeds meer honden kennen, gaat zit/af op commando en is helemaal zindelijk. Ook het vrij spelen op het strand of in het bos gaat super. Hij is in eerste instantie onderdanig naar nieuwe onbekende honden maar als het goed gaat leeft hij zich uit aan de oren/poten en staart van zijn soort genoten. Hij hangt nog wel geregeld in onze schoenen/truien/broeken maar ook daar merk je dat het al minder wordt!! Ook in de winkel en op de markt gaat het beter. Het piepen is over, hij zit nog wel in een doos in het karretje in de Albert Hein want anders dweilen we zo een beetje de vloer daar. Kortom: Het gaat goed met onze kanjer!!!!
Dit is Donna zijn vriendinnetje en hele lief schipperke!
Dit zijn Dame en Diesel! Diesel was ook al het kameraadje van Kenzo en heeft nu in Carter een goed alternatief gevonden. Dame is 6 maanden oud en vindt het ook gzellig met Carter maar heeft toch meer oog voor Diesel:)
